WEBVTT

00:00:02.366 --> 00:00:03.366
สำนักศึกษาหลวงเป็นสถานที่สำคัญ

00:00:03.566 --> 00:00:05.066
ข้าไม่ควรบุกรุกเข้ามา

00:00:05.100 --> 00:00:05.800
แต่ทว่าน้องชาย

00:00:05.800 --> 00:00:06.966
ถูกคนรังแกอยู่ที่นี่

00:00:07.600 --> 00:00:08.933
เด็กรับใช้กลับไปขอความช่วยเหลือ

00:00:09.000 --> 00:00:10.066
ข้าสมควรช่วยหรือไม่

00:00:10.633 --> 00:00:11.766
ในสำนักศึกษาหลวงมีอาจารย์

00:00:11.766 --> 00:00:12.600
มีผู้ดูแล

00:00:12.800 --> 00:00:14.000
เหตุใดต้องให้สตรีเช่นเจ้า

00:00:14.000 --> 00:00:15.166
มาจัดการเรื่องนี้

00:00:16.100 --> 00:00:16.900
ท่านอ๋องน้อย

00:00:17.466 --> 00:00:19.166
เมื่อกี้ท่านพูดว่าอย่างไรนะ

00:00:19.200 --> 00:00:20.166
ข้าบอกแล้วไง

00:00:20.600 --> 00:00:21.966
ต่อให้เป็นเง็กเซียนฮ่องเต้เสด็จมา

00:00:21.966 --> 00:00:22.866
ก็ไม่มีประโยชน์

00:00:23.333 --> 00:00:24.533
ข้าพูดแค่คำเดียว

00:00:24.666 --> 00:00:26.466
ก็ทำให้มู่หรงเซวียนไสหัวไปได้แล้ว

00:00:27.166 --> 00:00:28.400
หรือว่าข้าสมควร

00:00:28.400 --> 00:00:30.133
ปล่อยให้น้องชายถูกเขาตีจนตายหรือ

00:00:30.133 --> 00:00:31.566
บ้านเจ้าไม่มีผู้นำหรือไง

00:00:31.566 --> 00:00:33.300
ถึงต้องให้ผู้หญิงอย่างเจ้าออกหน้า

00:00:33.400 --> 00:00:34.666
ใต้เท้าถามได้ดี

00:00:34.833 --> 00:00:35.700
ผู้ชายบ้านข้าเพื่อ

00:00:35.700 --> 00:00:37.133
ปกป้องบ้านเมืองนี้

00:00:37.200 --> 00:00:38.533
ล้วนสละชีพในสนามรบหมดแล้ว

00:00:38.733 --> 00:00:39.500
ตอนนี้น้องชายคือ

00:00:39.500 --> 00:00:40.866
ความหวังเดียวของตระกูลมู่หรง

00:00:40.866 --> 00:00:42.500
ต่อให้ตายข้าก็ต้องปกป้องเขาไว้

00:00:42.533 --> 00:00:43.500
ตระกูลมู่หรง

00:00:43.500 --> 00:00:44.133
เจ้าคือ

00:00:44.133 --> 00:00:45.133
ข้าคือภรรยาที่เพิ่ง

00:00:45.133 --> 00:00:46.333
แต่งกับก้วนจวินโหว

00:00:46.400 --> 00:00:47.700
พี่สะใภ้ใหญ่ของมู่หรงเซวียน

00:00:51.833 --> 00:00:52.633
เอาเถอะ

00:00:53.433 --> 00:00:55.533
เห็นแก่ที่เจ้ามีเหตุผลความจำเป็น

00:00:55.766 --> 00:00:57.600
รีบพาคนของเจ้าออกไปซะ

00:00:57.633 --> 00:00:58.966
ข้าจะไม่เอาความ

00:01:00.633 --> 00:01:02.100
จะปล่อยนางไปแบบนี้ไม่ได้

00:01:02.500 --> 00:01:03.300
เซียวเจิ้น

00:01:03.433 --> 00:01:04.600
เจ้ากล้าปล่อยนางไปเหรอ

00:01:04.833 --> 00:01:05.766
ข้าจะให้ท่านพ่อ

00:01:05.766 --> 00:01:07.133
ไล่เจ้าออกจากเมืองหลวง

00:01:07.200 --> 00:01:08.200
ช่างอวดดีนักนะ

00:01:08.200 --> 00:01:09.100
แต่ว่าตอนนี้

00:01:09.100 --> 00:01:09.833
ข้ายังไปไม่ได้

00:01:09.833 --> 00:01:10.666
เรื่องของน้องชายข้า

00:01:10.666 --> 00:01:11.500
หวังว่าใต้เท้าจะให้

00:01:11.500 --> 00:01:12.400
คำตัดสินแก่พวกเรา

00:01:12.400 --> 00:01:14.366
คนหนึ่งคือท่านอ๋องน้อยจวนอวี้อ๋อง

00:01:14.400 --> 00:01:16.266
อีกคนคือทายาทคนเดียวของจวนก้วนจวินโหว

00:01:16.533 --> 00:01:18.233
ข้าไม่อยากล่วงเกินใครทั้งนั้น

00:01:18.233 --> 00:01:19.866
ผู้หญิงคนนี้กล้าตีข้า

00:01:19.966 --> 00:01:21.266
ต้องหักขาพวกเขา

00:01:21.266 --> 00:01:22.966
แล้วไล่มู่หรงเซวียนออกจากสำนักศึกษาหลวงตลอดไป