WEBVTT

00:00:03.300 --> 00:00:04.366
นี่เป็นอะไรไป

00:00:04.533 --> 00:00:06.433
เมื่อครู่ยังพูดคุยหัวเราะอยู่เลยไม่ใช่หรือ

00:00:06.533 --> 00:00:08.200
เมื่อครู่ท่านผู้เฒ่าได้ยินว่า

00:00:08.233 --> 00:00:09.466
คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว

00:00:09.633 --> 00:00:11.333
ก็ดีใจจะออกไปต้อนรับ

00:00:11.533 --> 00:00:12.833
แต่พอเพิ่งจะลุกขึ้น

00:00:12.833 --> 00:00:13.966
ก็เป็นลมไปเลย

00:00:15.300 --> 00:00:16.533
เหยาเอ๋อร์ มานี่เร็ว

00:00:16.533 --> 00:00:17.766
มาดูท่านย่าของเจ้าสิ

00:00:18.133 --> 00:00:19.433
ไม่ได้เจอกันมาห้าปี

00:00:19.733 --> 00:00:21.933
ฮูหยินเฒ่าเอาแต่บ่นถึงเจ้าทุกวัน

00:00:27.300 --> 00:00:28.333
หมายความว่ายังไง

00:00:28.433 --> 00:00:29.766
ทำไมถึงขวางเหยาเอ๋อร์

00:00:30.100 --> 00:00:31.600
ฮูหยินใหญ่ลืมแล้วหรือเจ้าคะ

00:00:31.733 --> 00:00:33.466
เมื่อตอนนั้นเจ้าสำนักชีหลิงเหมี่ยว

00:00:33.566 --> 00:00:35.166
เคยทำนายดวงชะตาให้คุณหนูใหญ่

00:00:35.466 --> 00:00:36.900
บอกว่าคุณหนูใหญ่ดวงแข็ง

00:00:36.966 --> 00:00:37.900
มีไอร้ายรุนแรง

00:00:38.133 --> 00:00:39.666
เป็นภัยต่อคนแก่และผู้อ่อนแอได้ง่าย

00:00:39.866 --> 00:00:41.366
ต้องรอจนกว่าจะอายุสิบเจ็ดปี

00:00:41.366 --> 00:00:42.466
ถึงจะแก้ไขได้

00:00:42.733 --> 00:00:44.333
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลานะเจ้าคะ

00:00:45.733 --> 00:00:47.233
คุณหนูใหญ่โปรดอย่าถือโทษ

00:00:47.666 --> 00:00:49.100
ข้าน้อยก็เป็นห่วง

00:00:49.100 --> 00:00:50.333
ร่างกายของฮูหยินเฒ่า

00:00:50.433 --> 00:00:52.533
วันนี้ฮูหยินเฒ่าก็ยังแข็งแรงดีอยู่

00:00:52.833 --> 00:00:53.866
แต่พอได้ยินว่า

00:00:53.900 --> 00:00:55.433
คุณหนูใหญ่กลับมาถึงจวน

00:00:55.766 --> 00:00:57.366
ฮูหยินเฒ่าก็เป็นลมไปทันที

00:00:57.366 --> 00:00:59.366
ข้าน้อยจึงจำเป็นต้องระมัดระวัง

00:01:00.266 --> 00:01:01.100
นี่ก็คือ

00:01:02.100 --> 00:01:03.400
โดนข้าชง

00:01:03.633 --> 00:01:05.233
ข้าน้อยมิได้พูดเช่นนั้นเจ้าค่ะ

00:01:05.333 --> 00:01:06.633
เพียงแต่ขอให้คุณหนูใหญ่

00:01:06.633 --> 00:01:08.833
เห็นแก่พระวรกายของฮูหยินเฒ่าด้วยเจ้าค่ะ

00:01:08.833 --> 00:01:09.766
ชาติที่แล้ว

00:01:09.800 --> 00:01:11.166
พวกนางใช้วิธีนี้

00:01:11.200 --> 00:01:11.666
มาบงการข้า

00:01:11.666 --> 00:01:12.633
ชาตินี้

00:01:15.433 --> 00:01:16.533
ถ้าพูดแบบนั้น

00:01:16.566 --> 00:01:18.500
เรื่องนี้ก็ต้องโทษฝ่าบาท

00:01:18.933 --> 00:01:20.600
หากพระองค์ไม่รับสั่งให้ข้ากลับเมืองหลวง

00:01:20.700 --> 00:01:22.833
ข้าจะมาเป็นภัยต่อท่านย่าได้อย่างไร

00:01:23.633 --> 00:01:24.400
ท่านวางใจเถอะ

00:01:24.400 --> 00:01:25.433
ข้าจะเข้าวังเดี๋ยวนี้

00:01:25.533 --> 00:01:26.966
ไปทูลเรื่องต่อฝ่าบาท

00:01:27.433 --> 00:01:28.533
แล้วกลับไปชายแดน

00:01:28.833 --> 00:01:29.800
ไม่ได้นะ ไม่ได้

00:01:29.933 --> 00:01:31.033
ถ้าเจ้าไป

00:01:31.066 --> 00:01:32.266
จะไม่เท่ากับว่า

00:01:32.266 --> 00:01:34.366
สกุลเมิ่งไม่พอใจฝ่าบาทหรือ

00:01:34.600 --> 00:01:35.400
แต่ว่า

00:01:36.433 --> 00:01:38.200
สุขภาพของท่านย่าสำคัญที่สุดนะ

00:01:38.233 --> 00:01:40.033
ข้าคิดว่าฝ่าบาทจะทรงเข้าพระทัย

00:01:40.266 --> 00:01:42.200
อีกอย่างอาการป่วยของท่านย่าก็ดูแปลก ๆ

00:01:42.600 --> 00:01:43.700
ข้าจะทูลขอฝ่าบาท

00:01:43.700 --> 00:01:45.700
ประทานหมอหลวงสองท่านให้ตามข้ากลับจวน

00:01:46.100 --> 00:01:47.000
หมอหลวงในวังหลวง

00:01:47.000 --> 00:01:48.100
ล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งนั้น

00:01:48.266 --> 00:01:49.666
พวกเขาต้องมีวิธีแน่

00:01:49.666 --> 00:01:50.900
ทำให้ท่านย่าฟื้นขึ้นมาได้

00:01:52.000 --> 00:01:52.933
เจ้าคนแก่นี่

00:01:53.033 --> 00:01:53.866
ป่วยจริงก็ดีไป

00:01:54.266 --> 00:01:56.000
ไม่งั้นก็คือความผิดฐานหลอกลวงเบื้องสูง

00:01:56.366 --> 00:01:57.666
เดือดร้อนกันทั้งตระกูล

00:02:01.000 --> 00:02:01.800
เหยาเอ๋อร์

00:02:02.200 --> 00:02:03.400
ย่าไม่เป็นไร

00:02:03.900 --> 00:02:06.400
เพียงแต่รู้ว่าเจ้ากลับมา

00:02:06.500 --> 00:02:09.733
ก็เลยดีใจมากไปหน่อย

00:02:09.733 --> 00:02:10.633
แต่ว่า

00:02:11.400 --> 00:02:13.433
แม่นมเจียงบอกว่าหลานไปล่วงเกินท่านย่า

00:02:13.533 --> 00:02:14.833
ท่านย่าถึงได้เป็นเช่นนี้

00:02:15.000 --> 00:02:16.200
เจ้าคนแก่ชั่วร้าย

00:02:16.500 --> 00:02:18.533
ยุยงให้ย่าหลานเราบาดหมางกัน

00:02:18.800 --> 00:02:20.300
ข้าจะตีเจ้าให้เข็ด

00:02:21.000 --> 00:02:22.833
แม่นมเจียงอยู่รับใช้ท่านย่า

00:02:22.833 --> 00:02:24.033
มานานหลายปีแล้ว

00:02:24.533 --> 00:02:26.166
หากหลานปล่อยให้ท่านย่าตีเขา

00:02:26.600 --> 00:02:27.633
หลานก็อกตัญญูสิเพคะ

00:02:28.900 --> 00:02:31.000
มีแต่เหยาเอ๋อร์ที่รู้จักความ

00:02:31.800 --> 00:02:33.400
ชิงหลวน เจ้าลงมือ

00:02:34.000 --> 00:02:35.200
หมิ่นประมาทแม่หญิง

00:02:35.500 --> 00:02:36.533
ความผิดข้อแรก

00:02:37.100 --> 00:02:38.633
ยุยงให้คนในจวนแตกแยก

00:02:38.833 --> 00:02:39.733
ความผิดข้อที่สอง

00:02:40.300 --> 00:02:41.633
ตบปากยี่สิบครั้ง

00:02:42.000 --> 00:02:43.500
เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง