WEBVTT

00:00:07.000 --> 00:00:08.250
พอฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง

00:00:08.625 --> 00:00:10.000
ฉันก็มายืนอยู่ที่หน้าประตู

00:00:10.000 --> 00:00:11.375
ของสถาบันปฏิรูปไลแคน

00:00:11.375 --> 00:00:12.666
เสียงโห่ร้องอื้ออึง

00:00:13.000 --> 00:00:14.125
ฝูงชนกำลังกรูกันไป

00:00:14.125 --> 00:00:15.250
ยังลานฝึก

00:00:15.916 --> 00:00:17.541
มีเสียงกรีดร้องทุกที่

00:00:17.541 --> 00:00:19.125
ฉันถูกคลื่นคนซัดไปด้วย

00:00:19.250 --> 00:00:20.458
ถูกผลักไปจนอยู่หน้าสุด

00:00:20.458 --> 00:00:21.666
ก่อนที่จะได้ขัดขืน

00:00:25.500 --> 00:00:27.000
ณ ใจกลางลานประลอง

00:00:27.125 --> 00:00:28.916
มีชายคนหนึ่ง
ถูกมัดติดอยู่กับแผ่นไม้

00:00:28.916 --> 00:00:30.666
ที่เต็มไปด้วยคมมีดเล็กๆ

00:00:30.666 --> 00:00:33.125
เลือดเต็มไปหมด 
แต่ยังหายใจอยู่

00:00:33.541 --> 00:00:35.000
มนุษย์หมาป่าร่างยักษ์สามตน

00:00:35.000 --> 00:00:36.416
ค่อย ๆ ย่างสามขุมเข้ามา

00:00:36.500 --> 00:00:38.000
ขนของพวกมัน
ส่องประกายแวววาว

00:00:38.000 --> 00:00:39.125
แผ่อำนาจกดดันออกมา

00:00:39.125 --> 00:00:40.291
เป็นออร่าที่น่าเกรงขาม

00:00:41.750 --> 00:00:42.875
ในชั่วพริบตา

00:00:43.125 --> 00:00:45.250
พลันเกิดแสงสว่างจ้าขึ้น

00:00:45.625 --> 00:00:47.041
และพวกเขาก็คืนร่าง

00:00:47.041 --> 00:00:48.500
จากสัตว์ร้ายเป็นมนุษย์

00:00:48.500 --> 00:00:49.750
เผยให้เห็นรูปร่างอันน่าทึ่ง

00:00:49.750 --> 00:00:50.958
ที่สมบูรณ์แบบจนแทบ

00:00:50.958 --> 00:00:52.125
ไม่น่าเชื่อเลย

00:00:56.666 --> 00:00:58.000
คนที่นำพวกเขาคืออเล็กซ์

00:00:58.291 --> 00:00:59.250
ไหล่กว้าง

00:00:59.250 --> 00:01:00.250
เอวคอด

00:01:00.250 --> 00:01:01.625
ใบหน้าคมสันดูเย็นชา

00:01:01.625 --> 00:01:03.000
แฝงไปด้วยความคุกคาม

00:01:03.000 --> 00:01:04.750
มีผ้าปิดตาเขาอยู่

00:01:04.750 --> 00:01:06.000
กลิ่นอายที่ดุร้ายและอันตราย

00:01:06.000 --> 00:01:07.166
แผ่ออกมาจากตัวเขา

00:01:07.166 --> 00:01:08.000
คอยเตือนทุกคน

00:01:08.000 --> 00:01:08.750
ว่าอย่าเข้าใกล้

00:01:08.750 --> 00:01:10.250
ข้างกายเขาคือกริฟฟิน

00:01:10.750 --> 00:01:11.958
เสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มของเขา

00:01:11.958 --> 00:01:13.125
ไม่ได้ติดกระดุม

00:01:13.375 --> 00:01:14.500
เผยให้เห็นซิกแพค

00:01:14.500 --> 00:01:15.625
ที่เด่นชัด

00:01:16.125 --> 00:01:17.791
ทั้งดูร้ายกาจและมีเสน่ห์

00:01:17.791 --> 00:01:18.541
เขามักจะ

00:01:18.541 --> 00:01:19.291
ยกยิ้มมุมปาก

00:01:19.291 --> 00:01:20.041
อย่างยียวน

00:01:20.041 --> 00:01:20.791
และขี้เล่น

00:01:20.791 --> 00:01:22.500
อีกฝั่งหนึ่งคือแจสเปอร์

00:01:22.500 --> 00:01:24.166
ถือเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด

00:01:24.166 --> 00:01:25.583
เขามีออร่าบริสุทธิ์

00:01:25.583 --> 00:01:27.000
ใบหน้าดูอ่อนโยนผ่อนคลาย

00:01:27.000 --> 00:01:28.208
ดั่งสุภาพบุรุษผู้งามสง่า

00:01:28.208 --> 00:01:29.375
ที่อาบไล้แสงจันทร์

00:01:29.375 --> 00:01:30.666
เขาเป็นคนเดียวในสามคน

00:01:30.666 --> 00:01:32.000
ที่ดูไม่มีพิษมีภัยเลย

00:01:32.125 --> 00:01:32.625
เดี๋ยวนะ

00:01:33.041 --> 00:01:34.750
ปีศาจที่มีอาเตือนฉัน

00:01:34.916 --> 00:01:36.750
ผู้ชายสามคนในฝันของฉัน

00:01:37.166 --> 00:01:38.791
อเล็กซ์ดึงมีดออกจากเข็มขัด

00:01:38.791 --> 00:01:40.375
แล้วสะบัดมันออกไป

00:01:40.375 --> 00:01:41.541
มันส่งเสียงหวีดหวิว

00:01:41.541 --> 00:01:42.666
เฉียดหูชายที่ถูกมัด

00:01:42.666 --> 00:01:44.250
และปักเข้าไปในเนื้อไม้

00:01:44.541 --> 00:01:46.291
ฝูงชนโห่ร้องลั่น

00:01:46.500 --> 00:01:48.375
มีบางอย่างในตัวฉันพังทลาย

00:01:48.750 --> 00:01:50.083
ทุกเหตุการณ์ในพิธี

00:01:50.083 --> 00:01:51.375
ย้อนกลับเข้ามา

00:01:51.791 --> 00:01:54.333
ใบหน้าของคีแรน 
เสียงกระซิบของมีอา

00:01:54.750 --> 00:01:55.666
เสียงหัวเราะนั่น

00:01:55.916 --> 00:01:57.125
สมองฉันว่างเปล่า

00:01:57.625 --> 00:01:59.000
ฉันวิ่งออกไปกลางลาน

00:01:59.000 --> 00:02:00.291
แล้วไปยืนขวาง

00:02:00.291 --> 00:02:01.041
ต่อหน้า

00:02:01.041 --> 00:02:01.750
ชายที่ถูกมัด

00:02:01.875 --> 00:02:03.375
พร้อมตะโกนใส่หน้าอเล็กซ์

00:02:08.000 --> 00:02:09.625
มีดเล่มหนึ่งพุ่งเฉียดหูฉัน

00:02:09.750 --> 00:02:11.541
ใกล้จนเฉี่ยวติ่งหู

00:02:11.541 --> 00:02:13.000
และปักลงบนแผ่นไม้

00:02:13.000 --> 00:02:15.041
ตรงกลางหว่างขา
ของชายที่ถูกมัด

00:02:15.041 --> 00:02:16.083
สูงกว่านี้แค่นิ้วเดียว

00:02:16.083 --> 00:02:17.125
เขาก็คงไม่รอดแล้ว

00:02:17.500 --> 00:02:18.333
อเล็กซ์เดิน

00:02:18.333 --> 00:02:19.875
เข้ามาหาฉันแล้ว

00:02:19.875 --> 00:02:22.166
ช้าๆ คุกคาม

00:02:22.666 --> 00:02:23.875
ฝูงชนจ้องมองฉัน

00:02:23.875 --> 00:02:25.041
เหมือนฉันเป็นคนบ้า

00:02:25.625 --> 00:02:27.125
ฉันฝืนตัวเองให้สบตา

00:02:27.125 --> 00:02:28.625
กับเขาผ่านผ้าปิดตา

00:02:29.125 --> 00:02:30.666
พยายามควบคุมลมหายใจ

00:02:31.000 --> 00:02:32.625
มันยิ่งทำให้เขาโกรธ

00:02:32.625 --> 00:02:33.916
เขาขยับเข้ามาใกล้

00:02:33.916 --> 00:02:35.250
ฉันคิดว่าฉันตายแน่แล้ว

00:02:35.500 --> 00:02:37.166
แต่แล้วแจสเปอร์
ก็คว้าแขนเขาไว้

00:02:37.250 --> 00:02:38.750
ฉันถอยตามสัญชาตญาณ

00:02:39.125 --> 00:02:40.541
จนไปชนกับอะไรอุ่นๆ

00:02:40.625 --> 00:02:41.416
แผงอก

00:02:42.666 --> 00:02:43.500
ของกริฟฟิน

00:02:44.250 --> 00:02:45.250
เขาเชยคางฉันขึ้น

00:02:45.250 --> 00:02:46.250
ด้วยนิ้วเดียว

00:02:46.250 --> 00:02:47.375
แล้วยิ้มมุมปากให้ฉัน

00:02:47.625 --> 00:02:48.625
ทั้งสามคน

00:02:49.000 --> 00:02:50.750
ผู้ชายทั้งสามคน
ในฝันของฉัน

00:02:51.875 --> 00:02:53.125
แกเป็นใครวะ

00:02:53.875 --> 00:02:55.375
ฉันชื่อ เฟรยา แอชวูด

00:03:04.375 --> 00:03:05.916
มึงเป็นใครวะ