WEBVTT

00:00:00.633 --> 00:00:01.633
เจ้าเป็นผู้ใด

00:00:01.633 --> 00:00:03.166
ข้าน้อยซ่งซิ่วไป๋

00:00:03.433 --> 00:00:04.966
ถวายบังคมพระสนมพ่ะย่ะค่ะ

00:00:05.300 --> 00:00:06.100
ที่แท้

00:00:06.166 --> 00:00:06.966
เขาก็คือ

00:00:07.000 --> 00:00:08.900
จิ่วจางจวินจื่อผู้โด่งดังแห่งเมืองหลวง

00:00:08.900 --> 00:00:09.766
เจ้ารู้จักเขาหรือ

00:00:09.766 --> 00:00:11.866
เขาคือคุณชายตระกูลซ่งแห่งซอยทงลี่

00:00:12.000 --> 00:00:14.066
ร้านผ้าไหมซ่งเฟยในเมืองหลวง

00:00:14.233 --> 00:00:15.366
และโรงชาซ่งจี้

00:00:15.400 --> 00:00:16.666
ล้วนเป็นของตระกูลเขาทั้งนั้น

00:00:17.033 --> 00:00:18.666
ได้ยินมาว่าตระกูลซ่ง

00:00:18.700 --> 00:00:20.500
เคยเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหนานผิง

00:00:20.533 --> 00:00:21.766
มีไร่นานับไม่ถ้วน

00:00:21.766 --> 00:00:23.766
กิจการกระจายไปทั่วทั้งเจียงหนาน

00:00:24.300 --> 00:00:26.300
ที่แท้ก็เป็นพี่ชายลูกป้าของฉางหนิง

00:00:26.300 --> 00:00:27.500
เมื่อครู่เจ้าบอกว่า

00:00:27.766 --> 00:00:28.500
นางมีจี้หยก

00:00:28.500 --> 00:00:30.066
ที่เหมือนกับของเรา

00:00:30.333 --> 00:00:31.133
พ่ะย่ะค่ะ

00:00:32.333 --> 00:00:33.866
คุณชายซ่งระวังคำพูดด้วย

00:00:34.000 --> 00:00:35.633
หยกชิ้นนี้เป็นของตำหนักซู่อวี้

00:00:35.633 --> 00:00:37.300
ที่ถวายแด่ฝ่าบาท

00:00:37.833 --> 00:00:39.166
เป็นหยกเขียวพันปี

00:00:39.300 --> 00:00:40.766
ใช่ของธรรมดาสามัญเสียเมื่อไหร่

00:00:40.900 --> 00:00:42.233
หยกนี้เป็นของบรรณาการถูกต้องแล้ว

00:00:42.433 --> 00:00:44.033
แต่หยกของแม่หญิงชิ้นนี้

00:00:44.200 --> 00:00:45.900
ข้าน้อยเป็นผู้มอบให้ด้วยตนเอง

00:00:46.000 --> 00:00:47.533
จึงไม่ใช่ของธรรมดาทั่วไป

00:00:47.933 --> 00:00:48.833
พี่ชายลูกป้าให้หยกข้า

00:00:48.833 --> 00:00:49.866
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

00:00:50.033 --> 00:00:51.966
แต่เขาพูดแบบนี้

00:00:52.100 --> 00:00:53.500
ต้องมีเหตุผลของเขาแน่

00:00:53.800 --> 00:00:54.600
บังอาจ

00:00:54.600 --> 00:00:56.700
ที่นี่มีแต่ตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง

00:00:57.500 --> 00:00:59.500
เจ้ากล้าเอาของบรรณาการมาล้อเล่นรึ

00:00:59.500 --> 00:01:00.966
นี่มันหลอกลวงเบื้องสูงชัดๆ

00:01:01.300 --> 00:01:03.133
เจ้าคิดจะช่วยแม่หญิงฉางหนิงปกปิดความผิด

00:01:03.500 --> 00:01:05.133
ถึงกับไม่รักชีวิตตัวเองแล้วรึ

00:01:05.133 --> 00:01:06.466
เหตุใดพระสนมถึงได้ตัดสินเช่นนั้น

00:01:06.533 --> 00:01:07.633
ในเมื่อตำหนักซู่อวี้มีได้

00:01:07.633 --> 00:01:09.066
แล้วเหตุใดข้าน้อยจะมีไม่ได้

00:01:10.233 --> 00:01:13.033
หยกชิ้นนี้เป็นของที่ตำหนักซู่อวี้ใช้เวลาสามปี

00:01:13.033 --> 00:01:15.033
เสาะหามาจากแดนหนาวทางตะวันตกเฉียงเหนือ

00:01:15.033 --> 00:01:16.700
เพื่อนำมาถวายฝ่าบาท

00:01:16.733 --> 00:01:17.400
ใครก็ได้

00:01:17.400 --> 00:01:18.900
ไปตามเถ้าแก่ตำหนักซู่อวี้มา

00:01:19.033 --> 00:01:20.666
เราจะถามหน่อยเถอะ

00:01:20.833 --> 00:01:22.700
ว่าของที่ใคร ๆ ก็มีกันแบบนี้

00:01:23.200 --> 00:01:24.000
เขาเอาความกล้า

00:01:24.033 --> 00:01:25.866
จากไหนมาถวายฝ่าบาท

00:01:26.700 --> 00:01:27.966
ถวายบังคมพระสนม

00:01:28.366 --> 00:01:30.633
เมื่อครู่มีคนพูดจาเหลวไหล

00:01:30.833 --> 00:01:32.366
บอกว่าในมือของตนก็มี

00:01:32.400 --> 00:01:34.033
จี้หยกที่เหมือนกับของเรา

00:01:34.800 --> 00:01:35.933
ไม่ทราบว่าเถ้าแก่

00:01:35.966 --> 00:01:37.466
มีความเห็นว่าอย่างไรหรือ

00:01:37.800 --> 00:01:38.800
ทูลพระสนม

00:01:38.833 --> 00:01:40.933
หยกชิ้นนี้มีอยู่สองชิ้นจริงพ่ะย่ะค่ะ

00:01:41.366 --> 00:01:42.433
มีสองชิ้น

00:01:43.000 --> 00:01:44.033
ว่าอะไรนะ

00:01:44.566 --> 00:01:46.233
เจ้าบังอาจหลอกลวงเบื้องสูง

00:01:46.233 --> 00:01:47.266
ข้าน้อยมิกล้า

00:01:47.300 --> 00:01:49.633
แต่หยกชิ้นนี้มีอยู่สองชิ้นจริง ๆ

00:01:50.000 --> 00:01:52.133
ชิ้นหนึ่งถวายแด่ฝ่าบาท

00:01:52.433 --> 00:01:53.333
อีกชิ้นหนึ่ง

00:01:53.500 --> 00:01:55.233
เจ้าของมอบให้เป็นของขวัญ

00:01:55.233 --> 00:01:56.500
แก่ญาติสนิทของตน

00:01:57.833 --> 00:01:58.633
ถูกต้อง

00:01:59.133 --> 00:02:00.400
เจ้าของตำหนักซู่อวี้

00:02:00.500 --> 00:02:01.533
ก็คือข้าน้อยเอง

00:02:01.733 --> 00:02:02.966
มอบของขวัญให้คนกันเอง

00:02:03.500 --> 00:02:04.166
คงจะไม่ใช่

00:02:04.166 --> 00:02:05.566
การหลอกลวงเบื้องสูงกระมัง