WEBVTT

00:00:00.500 --> 00:00:01.600
ข้าเป็นคนตีเอง

00:00:01.800 --> 00:00:03.333
จะฆ่าจะแกงก็เชิญ

00:00:03.366 --> 00:00:04.033
น้องชายข้า

00:00:04.033 --> 00:00:05.200
ไม่ได้ไปล่วงเกินท่านสักหน่อย

00:00:05.300 --> 00:00:06.800
ท่านกลับตีเขาจนเป็นแบบนี้

00:00:08.000 --> 00:00:09.800
ใต้เท้าเป็นถึงเจ้าสำนักศึกษาหลวง

00:00:10.200 --> 00:00:11.266
เรื่องเล็กน้อยแค่นี้

00:00:11.266 --> 00:00:12.233
ยังไกล่เกลี่ยไม่ได้หรือ

00:00:12.233 --> 00:00:13.533
ท่านอ๋องน้อยลงมือก่อน

00:00:13.533 --> 00:00:14.366
เป็นเรื่องไม่ถูกต้อง

00:00:14.400 --> 00:00:15.400
แต่ท่านก็พาคน

00:00:15.400 --> 00:00:16.400
ไปตีคืนแล้ว

00:00:16.733 --> 00:00:18.033
ผิดกันทั้งสองฝ่าย

00:00:18.400 --> 00:00:19.200
คิดไม่ถึงว่าท่านจะเป็น

00:00:19.200 --> 00:00:20.233
ปรมาจารย์ด้านความยุติธรรม

00:00:20.300 --> 00:00:21.433
หรือใต้เท้าอยากจะให้

00:00:21.433 --> 00:00:22.700
โดนตีคนละห้าสิบไม้

00:00:22.700 --> 00:00:23.400
ข้าผิดเอง

00:00:23.400 --> 00:00:24.133
ข้ายอมรับโทษ

00:00:24.133 --> 00:00:24.933
น้องชายข้าถูกตี

00:00:24.933 --> 00:00:25.900
ข้าต้องการให้เขาขอโทษ

00:00:26.000 --> 00:00:26.800
ฝันไปเถอะ

00:00:27.300 --> 00:00:29.133
้คุณชายน้อยอย่างข้าไม่เคยขอโทษใคร

00:00:30.166 --> 00:00:30.966
้คุณชายน้อยฮูหยิน

00:00:31.600 --> 00:00:32.400
ข้าขอเตือนว่าอย่า

00:00:32.400 --> 00:00:33.533
ทำให้เรื่องมันใหญ่โต

00:00:34.000 --> 00:00:35.533
มันไม่เป็นผลดีต่อท่าน

00:00:35.833 --> 00:00:37.233
ทวงความยุติธรรมให้คนในครอบครัว

00:00:37.233 --> 00:00:38.100
ยังต้องมาคิดถึง

00:00:38.100 --> 00:00:39.166
ผลได้ผลเสียก่อนหรือ

00:00:39.500 --> 00:00:41.000
ข้ารู้ว่าจวนอวี้อ๋องมีอำนาจ

00:00:41.133 --> 00:00:42.300
ท่านก็กลัวพวกเขา

00:00:42.700 --> 00:00:43.966
แต่ที่นี่คือสำนักศึกษาหลวง

00:00:44.366 --> 00:00:45.533
หากแม้แต่ท่านเจ้าสำนัก

00:00:45.533 --> 00:00:46.766
ยังประจบสอพลอ

00:00:47.033 --> 00:00:48.066
กลัวล่วงเกินผู้มีอำนาจ

00:00:48.066 --> 00:00:49.600
จนไม่กล้าพูดความจริง

00:00:50.000 --> 00:00:50.966
เช่นนั้นที่นี่

00:00:51.233 --> 00:00:52.233
จะสามารถเพาะปลูก

00:00:52.233 --> 00:00:53.000
บัณฑิตที่มุ่งมั่น

00:00:53.000 --> 00:00:54.033
ทำเพื่อส่วนรวมให้แคว้นต้าเหลียงได้อย่างไร

00:00:54.033 --> 00:00:55.233
เจ้าอย่ามาพูดจาเหลวไหล

00:00:55.300 --> 00:00:56.933
ยังกล้ามาตำหนิข้าอีก

00:00:56.933 --> 00:00:57.800
ข้ากำลัง

00:00:57.800 --> 00:00:59.233
สอนให้เจ้ารู้จักหลบหลีกภัย

00:00:59.300 --> 00:01:00.133
ไม่ต้องให้ท่านสอน

00:01:00.233 --> 00:01:01.766
ท่านเป็นถึงปรมาจารย์ด้านวิชาการของต้าเหลียง

00:01:01.766 --> 00:01:02.700
ฝ่าบาททรงไว้วางใจท่าน

00:01:02.700 --> 00:01:04.033
ถึงได้มอบสำนักศึกษาหลวงให้ท่านดูแล

00:01:04.033 --> 00:01:05.100
สิ่งที่ท่านควรคิดคือ

00:01:05.100 --> 00:01:06.166
จะสร้างชีวิตให้ราษฎร

00:01:06.166 --> 00:01:07.033
สร้างจิตใจให้ฟ้าดิน

00:01:07.033 --> 00:01:08.200
สืบทอดวิชาจากปราชญ์ในอดีต

00:01:08.200 --> 00:01:09.533
สร้างสันติภาพให้คนรุ่นหลังอย่างไร

00:01:09.533 --> 00:01:10.333
ไม่ใช่มาคิดว่า

00:01:10.333 --> 00:01:11.300
จะหลบหลีกภัยอย่างไร

00:01:11.300 --> 00:01:11.833
พูดได้ดี

00:01:11.833 --> 00:01:12.600
พูดได้ดี

00:01:12.766 --> 00:01:13.400
พูดได้ดี

00:01:13.400 --> 00:01:15.033
บัณฑิตอย่างพวกเราต้องยึดมั่นในอุดมการณ์

00:01:15.033 --> 00:01:16.200
จะประจบสอพลอไม่ได้

00:01:16.500 --> 00:01:17.766
ท่านอ๋องน้อยทำผิดกฎสำนัก

00:01:18.233 --> 00:01:19.833
ก็สมควรได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม

00:01:19.966 --> 00:01:21.033
รับโทษที่ควรได้รับ